🌔 Karnawał W Rio De Janeiro Prezentacja

511 views, 16 likes, 5 loves, 5 comments, 11 shares, Facebook Watch Videos from Klub Pod Kolumnami: Karnawał w Rio – żeby zrozumieć trzeba zajrzeć za kulisy… - prelekcja online Wrocławski Klub Pod

Czy Niemcy sa tacy sztywni? Czy jednak potrafią się bawić, śmiać z siebie i przebierać w karnawale? Na słowo karnawał większość ma od razu na myśli Rio de Janeiro z tym całym przepychem, piękne kobiety w bogatych acz odsłaniających dużo ciała strojach, tańczących sambę albo Wenecję z przepięknymi maskami. A pewnie ostatnie co ma się na myśli to karnawał w Niemczech (no poza Niemcam, Austriakami i Szwajcarami 😉 ). No więc moi drodzy Niemcy również mają swoją głęboko zakorzenioną karnawałową tradycję i jest ona ważnym elementem całego roku. Tradycje karnawałowe różnią się trochę w różnych częściach Niemiec jak na przykład między Nordrhein-Westfalen, a połódniem Niemiec. Mi najbliższe są oczywiście tradycje w Nordrhein-Westfalen, gdzie mieszkam. A zwłaszcza w Düsseldorfie, dlatego też się na tym głównie skoncentruję 😉 Także po kolei… 11:11 Oficjalny początek karnawału Karneval lub Fasching odbywa się w dniu Świętego Marcina czyli 11 listopada o godzinie 11:11. Żartobliwie mówi się, że zaczyna się piąta pora roku 😀 O dniu Świętego Macina Martinstag przeczytacie w osobnym wpisie. Od tego dnia zaczynają się różnego rodzaju bale kostiumowe oraz tak zwane posiedzenia „Sitzung„, na których są występy taneczne, opowiada się zabawne anegdoty i żarty oraz wspólnie śpiewa się karnawałowe piosenki oraz. Niemal wszyscy widzowie przychodzą w kostiumach i jest wesoła atmosfera (max-width: 739px) 100vw, 739px" />Szwajcaria 2017 ♣♣♣ Oczywiście w ostatnim tygodniu przed Rosenmontag w każdej szkole i przedszkolu dzieci mają swoje bale karnawałowe, nie ma wówczas lekcji, dzieci przychodzą poprzebierane, przynoszą smakołyki i od rana trwa zabawa. Anegdotka… Nie bez znaczenia jest muzyka podczas karnawału… to nie jest pierwsza lepsza dyskotekowa muzyka… to są utwory skomponowane tylko na tę okazje… są hity ponadczasowe, jak na przykład Viva Colonia, z którą wiąże się pewna anegdotka… Kilka miesięcy po mojej przeprowadzce do Niemiec zaczął się karnawał. Nasz sąsiad był dość imprezowym sąsiadem. Głównie nie mieliśmy do niego żalu o te imprezy, a raczej o to, że nas na nie nie zaprasza 😉 😀 W każdym razie finał karnawału świętował od czwartku Altweiber do poniedziału w Rosenmontag. Do rana…. gdy, któregoś dnia o 8:00 rano sąsiad dalej imprezował i usłyszałam jak towarzystwo śpiewa „viva Polonia”…. to myślę… łoo ale czad… w Niemieckim karawale spiewają coś o Polsce, Poloni i takie tam… (przez ściany tylko te 2 słowe słyszałam). Podzieliłam się moim entuzjazmem z moim jeszcze nie mężem… a on tylko się śmiał… że to Viva Colonia, a nie Polonia… uuu… no cóż… pod nosem nucę sobie Viva Polonia.. 😉 a tu link do orginału… TUTAJ acha… i pączki Berliner lub Faschingskrapfen też tu się je… ale już od listopada… zwykłe, kolorowe, polukrowane, w różne karnawałowe dekoracje… pozdrawiam Olgietta Linki: przykład posiedzenia z 2017 roku: Sitzung w Düsseldorfie Altweiber w starostwie Landratamt Rosenmontag pochód z Koloni Zobacz także: ^{Carnaval w Rio de Janeiro, Salvador i Recife (Brazylia) Nie sposób opowiadać o karnawale, nie wspominając o Brazylii! Ponieważ w lutym Brazylijczycy cieszą się latem, tutejszy karnawał to prawdziwe bachanalia z udziałem niezliczonych tancerek i tancerzy samby odzianych niemal wyłącznie w pióra.} Już w I w. karnawał był świętem pojednania i równości. Jedyne co w nim ewoluowało, to sposoby celebrowania przy muzyce, tańcu, jedzeniu i piciu. Początkowo był greckim festiwalem wiosny na cześć Dionizosa – boga płodności, dzikiej natury, winnej latorośli i wina. Rzymianie przyjęli tę samą tradycję, ucztując na cześć nazwanego już Bachusem, rzymskiego bóstwa wina i Saturnaliów. Tego dnia panowie i niewolnicy zamienili się strojami, wśród biesiad pełnych pijackich hulanek i zabawy. Później doroczne święto ku czci bożka rolnictwa Saturna zmieniono w katolickie poprzedzające początek Wielkiego Postu, znane nam obecnie jako karnawał. W Brazylii świętowany zwykle pod koniec lutego w środku panującego tam upalnego lata. Nie odbył się w latach 1915-18 i 1940-45 z powodów pandemii, a potem II wojny światowej. Został również anulowany w z powodu COVID-19. A w tym roku jest przełożony na koniec kwietnia. Powodem zmiany terminu był gwałtowny wzrost rozprzestrzeniania się Omicronu w zamieszkiwanej przez blisko 213 mln ludzi Brazylii. Promowany jako największa impreza rozrywkowa świata, festyn w liczącym 7 mln mieszkańców Rio de Janeiro z występami szkół tańca na Sambodromie i poradami w całym mieście, w 2020 r. przyciągnął ponad dwa miliony odwiedzających, wśród których największą liczbę turystów stanowili goście krajowi. Urocze miasto położone nad oceanem atlantyckim ma 90 km plaż. Niestety ogromna przestępczość, chaos organizacyjny, wysokie ceny i uboga infrastruktura powodują, że tylko nieliczni europejczycy decydują się na jego odwiedzenie. Karnawał w Rio rozpoczyna się w piątek poprzedzający Wielki Post, a kończy w Środę Popielcową, ale tzw. “Parada Zwycięzców” odbywa się w kolejną sobotę po zakończeniu karnawału. Zwycięska szkoła i wicemistrzowie Grupy Specjalnej, a także zwycięzcy Serii A po raz ostatni defilują wtedy na Sambodromie. To wyjątkowa noc, bo w Rio nie ma już turystów, a głównymi widzami są brazylijczycy, którzy ciężko pracowali w trakcie szczytu wizyt w okresie karnawału, przez co nie mieli czasu na zabawę. Wstęp na najlepszą imprezę roku jest najczęściej właśnie prezentem od zwycięskich szkół, a zaproszenia rozdawane przez nie za darmo lub symboliczne opłaty. Przez co też najbiedniejsi, którzy celebrowali parady daleko na ulicach, z których widać było jedynie skrawek Sambodromu, mogą podziwiać ich pokaz z najlepszych trybun. Trzy najlepsze zwycięskie szkoły zawsze zapewniają wyjątkowe wrażenia, a zabawa trwa do białego rana. “Feliz carnaval” czyli wesołego karnawału… Karnawał jest nie tylko ważnym wydarzeniem dla brazylijskiej kultury, ale także olbrzymim bodźcem dla gospodarki. Dzięki niemu w minionych sezonach sektor turystyczny wygenerował ponad 25 tys. miejsc pracy tymczasowej. Całkowite anulowanie tej imprezy, po raz kolejny, spowodowałoby utratę gigantycznych przychodów. Jak oszacowano, wpływy z organizacji karnawału dla całej Brazylii wynoszą rocznie 8 mld reali brazylijskich, co stanowi w przeliczeniu kwotę 6,5 mld zł. Wiele osób w Europie myśli, że karnawał to jedynie barwna impreza na Sambodromie w Rio de Janeiro. Nic bardziej mylnego. To gigantyczne święto paraliżuje na ponad tydzień całe Miasto Boga i choć to właśnie w nim zobaczymy najhuczniejsze parady, to w tym czasie nie pracuje też cały kraj, a inne miasta równie barwnie świętują jego obchody. Co ciekawe, Brazylia jest bardzo różnorodna etnicznie przez co spotkamy odmienne style karnawału, np. zupełnie inny w Amazonii czy w bajecznie luksusowym Florianopolis. Główna transmitowana w ogólnokrajowej telewizji parada odbywa się w Rio na Sambodromie. W tym czasie na ulicach i placach trwają całodobowe festiwale, również kluby i restauracje oferują liczne imprezy, a słynne bale maskowe organizowane są w Pałacu Copacabana, Yacht Marynie i na plażach. Wielu uczestników karnawału przebywa więc w różnych miejscach. Bardzo często ludzie rozpoczynają zabawę zupełnie spontanicznie idąc ulicą, czy tańcząc w czynnym całą dobę i kursującym za darmo mocno klimatyzowanym metrze. Karnawał to suma wielu tradycji świętowania Każdy może uczestniczyć za darmo w niekończących się festiwalach – paradach ulicznych zwanych “bandami”. Jednym z najbardziej znanych bandów w Rio jest Banda de Ipanema, która powstała w 1965 r. i z roku na rok jest coraz dłuższa. Pierwsza z nich startuje już miesiąc przed karnawałem i trwa przez weekend, gromadząc tłumy na rozgrzanej słońcem promenadzie i plaży. To właśnie tam swój sklep z ekskluzywnymi kostiumami plażowymi ma Astrud Gilberto, słynna brazylijska piosenkarka jazzowa, znana na całym świecie przede wszystkim jako wykonawczyni hitu bossa novy “The Girl from Ipanema” (“Dziewczyna z Ipanemy”). W 1965 r. utwór zdobył Nagrodę Grammy w kategorii Nagranie Roku. W trakcie karnawału w danym momencie może odbywać się ponad 300 takich imprez na raz w całym Rio. Imprezy rozrywkowe w Brazylii zostały zapoczątkowane w 1723 r, kiedy to portugalscy imigranci z wysp Azorów, Madery i Cabo Verde przywieźli “Entrudo”. Święto podobne do karnawału, które stanowiło starą portugalsko-brazylijską zabawę, odbywającą się trzy dni przed nadejściem Wielkiego Postu. Rozbawieni biesiadnicy oblewali się wiadrami z wodą, rzucali w siebie błotem, cytrynami, jajkami, mandarynkami, ciastkami, woreczkami wypełnionymi piaskiem, a nawet bili się kijami i drewnianymi łyżkami oraz obsypywali mąką i gipsem. Często taka zabawa kończyła się bójkami i zamieszkami na ulicach. Obyczaj ten w Królestwie Portugalii istniał do 1817 r., natomiast w Cesarstwie Brazylii był popularny do 1854 r., kiedy to ustąpił miejsca współczesnemu karnawałowi z paradami kostiumowymi. Z pałacowych salonów na ulice miast Koncepcje tego święta zmieniały się w XIX w. wraz z bardziej zorganizowanymi paradami, takimi jak np. “grandes sociedades”, w których cesarz Brazylii dołączał do uroczystości z grupą arystokratów pracujących w maskach, przebranych w luksusowe kostiumy z akompaniamentem muzycznym, w którym królował głównie walc. Francuski model sprawił, że moda na bale maskowe, jak “Balls à Fancy” czy “Bals Masqués” została szybko skopiowana przez dwór królewski w Portugalii. Zwyczaj był stopniowo przenoszony z domów czy siedzib towarzystw – tak nazywano grupy zbierające się tam na spotkania i zebrania – do sal balowych. Jednak dopiero paradowanie przez miasto w otwartych powozach i pokazywanie bogatych strojów sprowadzonych z Paryża stało się jedną z największych atrakcji mieszczaństwa w tamtych czasach. W 1855 r. w Rio de Janeiro grupa elitarnych biesiadników postanowiła zorganizować paradę, która nie byłaby zwykłym przejściem między balami odbywającymi się w wielu domach, ale imprezą samą w sobie, na wzór tego, co widziano w Paryżu, Rzymie czy Nicei. Pierwsza parada nazywana Grandes Sociedades odbyła się w obecności samego cesarza Brazylii Piotra II, wraz z rodziną oraz grupą osiemdziesięciu arystokratów w maskach przebranych w luksusowe kostiumy, otoczonych muzyką i kwiatami. Przełomowe wydarzenie odniosło olbrzymi sukces. Słynna defilada, uważana jest przez historyków za pierwszy brazylijski karnawał. Wielki rozgłos tego wydarzenia oznaczał początek nowej epoki i stał się kamieniem założycielskim brazylijskiego karnawału. Natomiast Towarzystwa Carioca utożsamiane z elitą gospodarczą Rio de Janeiro próbowały kopiować inne karnawałowe modele z Wenecji i Paryża. Od tego czasu założono wiele nowych stowarzyszeń festynowych, a w ciągu niecałej dekady ulice centrum Rio de Janeiro gościły już parady dziesiątek takich grup, które identyfikowaly się odmiennymi stylami i przebraniami. Dla przykładu Cordão Carnavalesco to grupa, która powstała w 1870 r. i prezentowała na paradzie postacie w kostiumach, takie jak królów, królowych, czarownic, chłopów i tancerzy. Moda szybko rozprzestrzeniła się na inne miasta, takie jak Recife, Desterro (obecnie Florianópolis), Porto Alegre, São Paulo czy Salvador. Przez całą drugą połowę XIX w., aż do lat 30. XX w., towarzystwa te były główną atrakcją brazylijskiego karnawału. Jeszcze w latach pięćdziesiątych XX w. rywalizowały o popularność z “ranchos” i szkołami samby. Potem zaczęły znikać ze sceny. Dziesięć lat później w centrum uwagi karnawału były już parady uliczne z platformami ciągniętymi przez konie i orkiestrami wojskowymi. Pod koniec XX w. karnawał stał się świętem klasy robotniczej, gdzie ludzie nosili kostiumy i dołączali do parady w towarzystwie muzyków grających na instrumentach smyczkowych i fletach. W latach cenzury wojskowej w Brazylii wydarzenie było również sceną do wyrażania niezadowolenia politycznego. Liczne szkoły Samby używały ironii i sarkazmu, by pokazać swoje niezadowolenie z rządów oraz pragnienia i aspiracje dla wolności i demokracji. Mieszkańcy Rio de Janeiro z wielkim zainteresowaniem obserwowali przejście tych przebranych grup, witając ich w sposób, do jakiego byli przyzwyczajeni, to znaczy rzucając na nich pachnącymi cytrynami. Z czasem jednak tradycja obrzucania zaginęła. Pierwsze parady szkół samby odbywały się na placu Praça Onze, znanym również jako „Wielka Afryka”, miejscu narodzin karnawału Carioca, czyli rodowitych mieszkańców Rio. Istniejące tam do dziś najbardziej tradycyjne ze szkół samby, tj. “Estácio de Sá”, “Portela” i “Estação Primeira de Mangueira” po raz pierwszy paradowały w 1929 r. Rok później w Rio działało już siedem szkół. W wyniku remontu jednej z głównych ulic miasta “Avenida Presidente Vargas” parada przeniosła się w latach 1942 – 1945 i odbywała na mieszczącym 25 tys. ludzi stadionie “São Januário”. Od 1952 każdego roku montowano tymczasowe trybuny dla publiczności, a w 1961 r. wykorzystując rosnące zainteresowanie międzynarodowe i krajowe oraz zwiększającą się liczbę turystów zadebiutowały płatne bilety na pokazy parad szkól samby. W 1974 r., w związku z pracami nad budową metra, parada odbyła się na Avenida Presidente Antônio Carlos, skąd też po raz pierwszy była transmitowana w telewizji w najnowszym wówczas formacie pokazującym kolory. Z kolei w 1978 r. parada została przeniesiona na aleję Marquês de Sapucaí, gdzie pozostaje do dziś. W 1983 r. ówczesny gubernator Leonel Brizola zlecił słynnemu architektowi Oscarowi Niemeyerowi zaprojektowanie stałego stadionu na potrzeby parad. Ponieważ montowanie i demontowanie na potrzeby imprezy trybun, paraliżowało miasto na wiele tygodni. Wraz ze wzrostem liczby uczestniczących w karnawale szkół samby, co znacznie wydłużało czas i męczyło publiczność, w 1984 r. parada na Sambodromie została podzielona na dwa terminy i różne kategorie. W piątek wieczorem i sobotni poranek dla szkół niższych stopni, a od niedzieli wieczorem do poniedziałku rano dla głównych szkół, tych bardziej rozpoznawalnych. W tym samym roku ogłoszono także szkołę „super-mistrzów” po paradzie mistrzów, która odbywała się w kolejną sobotę. Ponieważ ta praktyka nigdy więcej nie została powtórzona, “Mangueira” pozostaje jedyną szkołą samby w Rio, która kiedykolwiek otrzymała tytuł „super-mistrza” dorocznej imprezy. Natomiast Portela to szkoła samby, która ma największą liczbę zdobytych tytułów mistrzowskich czyli 22. Afrykańskie korzenie Samby Samba wywodzi się z religijnych rytuałów afrykańskich, jednak jej rozwój i ujednolicenie zostało zapoczątkowane w momencie skolonizowania Brazylii przez Portugalczyków. Pierwotnie tworzyły ją praktyki plemienne, które obejmowały paradowanie po wiosce, mające na celu odpędzanie złych duchów. Podczas tych uroczystości ludzie zaczęli używać kostiumów i masek. Pióra były również wykorzystywane w wielu afrykańskich strojach, co symbolizowało odrodzenie i powstanie duchów, które są również ważnymi elementami współczesnego brazylijskiego karnawału. Trudno określić, gdzie i kiedy dokładnie powstała samba, przyjmuje się jednak, że stało się to ok. XVI w. a pochodzi — podobnie jak capoeira — z brazylijskiego stanu Bahia. Praktykowano ją przede wszystkim w “senzalas” (wioskach niewolników), gdzie niewolnicy z Afryki podtrzymywali swoją kulturę, zbierając się na koniec dnia w kręgu “roda”, w którym grano capoeirę lub tańczono sambę de roda. Nazwę “samba” zaczęto używać dopiero w XIX w. Początkowo samba była tańcem solowym, ale ewoluowała i znalazła się zarówno w klubach nocnych, jak i salach balowych — obecnie mając aż pięć różnych odmian. Nikt nie był tak uzdolniony muzycznie, jak Afrykanie, którzy w czasach kolonialnych przekazywali Brazylijczykom pulsujące rytmy. Niewolnicy, którzy przybyli do Brazylii, przywieźli ze sobą swoją kulturę i miłość do muzyki. Z biegiem czasu przybysze pochodzący z Angoli i Afryki Zachodniej zaczęli mieszać się z mieszkańcami Brazylii i dzielić się z nimi swoją miłością do samby. Po zniesieniu niewolnictwa w 1888 r. tą elektryzująca mieszankę stylów muzycznych śpiewu i tańca, Afro-Brazylijczycy zabrali ze sobą do zubożałych slumsów otaczających Rio. Dopiero w 1917 r. samba stała się integralną częścią karnawału, zastępując walca. Dziś samba jest prawdziwym elementem dziedzictwa kulturowego Brazylii. Od najbiedniejszych slumsów po najbogatsze apartamenty, szybko rozprzestrzeniła się po całym kraju. Jest grana, śpiewana i tańczona w ruderach getta, jak również w ekskluzywnych rezydencjach i wspaniale jednoczy Brazylijczyków bez względu na klasę społeczną, orientację czy kolor skóry. Szkoły samby to wielki biznes W Rio de Janeiro działa ponad sto szkół samby i wszystkie z nich paradują w różnych miejscach podczas karnawału. Jednak jedynie dwanaście najlepszych, co roku, walczy o prestiżowy tytuł mistrzowski na Sambodromie. Każda ze szkół samby niczym kluby piłkarskie ma swoje własne barwy, flagę z herbem i odmienny styl strojów. Zawsze właśnie ta paleta kolorów znajduje odzwierciedlenie w wielu częściach jej parady, a najbardziej wyszukane kostiumy są wkładane na tę okazję. Intensywne przygotowania do karnawału zaczynają się już osiem miesięcy wcześniej. Szkoły spędzają wiele miesięcy na projektowaniu tematu przewodniego, przeprowadzają konkurs na swoją piosenkę przewodnią, budują platformy i odbywając setki prób. Proces ten jest nadzorowany przez dyrektora karnawału. Niektóre z najbardziej znanych szkół samby w Rio to Imperatriz, Portela, Beija-Flor, Uniao da Ilha, Salgueiro, Grand Rio, Porto da Pedra, Vila Isabel, Sao Clemente, Mocidade, Mangueira i Unidos da Tijuca. Można odwiedzić dowolną z tych szkół, aby uczestniczyć w przygotowaniach i próbach lub organizowanych przez cały rok w soboty wieczorach z pokazami samby. Od 2005 r. czternaście najlepszych z nich używa specjalnie zaprojektowanego kompleksu magazynowego wielkości dziesięciu boisk piłkarskich zwanego Samba City “Cidade do Samba” do budowy i przechowywania scenografii wykorzystywanych na paradzie. To często gigantyczne konstrukcje, sterowane komputerowo przy wykorzystaniu pneumatyki. Bajecznie wygląda ten rejon miasta w czasie kiedy możemy podziwiać budowane dekoracje, które potem przejadą na Sambodromie. Koszty takich konstrukcji wraz ze strojami dla tancerek i tancerzy często przekraczają kilka milionów euro. Karnawał jest ważnym wydarzeniem gospodarczym i medialnym. Dziesiątki tysięcy widzów oglądają zmagania o zwycięstwo na trybunach, a miliony widzów w całej Ameryce Południowej śledzą parady najlepszych szkół w telewizyjnych przekazach na żywo. Podobnie jak w przypadku wydarzeń sportowych, zapewniają one Federacji Samby gigantyczne wpływy od sponsorów, z reklam oraz z tytułu sprzedaży praw do transmisji. Wirujący taniec i kostiumy jak ze snów Legendarne parady na Sambadrome są jedną z głównych atrakcji sezonu w Rio de Janeiro. Każdy karnawał ma swojego króla Momo, któremu na otwarciu uroczystości wręcza się klucz do miasta. Impreza oficjalnie rozpoczyna się jego koronacją i to on steruje paradę samby. Jego trupa składa się z dworu królewskiego i tancerek, a nazwa pochodzi od greckiego boga Momusa znanego ze swojej ostrej satyry. Występujący w paradzie, to grupa składająca się w każdej szkole z ponad 3 tys. wykonawców. Przygotowania, zwłaszcza produkcja wielu różnych kostiumów, zapewnia pracę tysiącom najbiedniejszych. Oficjalne parady „desfiles” podczas karnawału na zbudowanych do tego celu obiektach nazywanych “sambodromami” są wizytówką, każdej głównej „escoli” wzbogaconą o udział celebrytów, fanów i gości, którzy często płacą duże sumy pieniędzy za swoje wyszukane kostiumy, które są wyceniane na kwotę od 900 do nawet 15 tys. dol. każdy. Potrafią zostać sprzedane turystom, często wraz z możliwością przejścia w Sambodromie, które obywa się pod koniec grupy i nie jest punktowane przez sędziów. Taka, aktywność często stanowi kolejne źródło dochodów dla szkół samby i zwykle jest bardzo droga. Jednocześnie władze jako wyróżnienie pozwalają wybranym osobom na takie przejście za darmo, prezentując też dany kostium jako pamiątkę. Warto też wspomnieć, że taka możliwość wymaga konieczności udziału minimum w kilku próbach, a samo wyjście na główną imprezę poprzedza wiele godzin oczekiwania — w upalną noc i często gorącym przebraniu. Zdarzają się też lata, kiedy pada ulewny deszcz i bardzo psuje tę imprezę. Sambadrom jest zaprojektowany tak, aby pomieścić wszystkie klasy społeczne, z salonami VIP, sekcjami turystycznymi i różnymi rodzajami miejsc siedzących. Zasada jest prosta, najdrożej jest w środku, gdzie znajduje się loża sędziów, a kolejne szkoły po wejściu jej wszystkich uczestników zatrzymują się i rozpoczynają pokaz. Natomiast najlepsze miejsca, dostępne jedynie na zaproszenia znajdują się na samym dole w pierwszym rzędzie loży tuż przy trasie przejścia. Z tych miejsc praktycznie znajdujemy się jakby w cyklonie tańca i kostiumów paradujących szkół, możemy też zrobić zdjęcia, jakby będąc na płycie Sambodromu i stając się częścią prezentacji. Ceny biletów są bardzo zróżnicowane. Podobnie jak na rozgrywki piłkarskie, wszystko zależy od tego, w jakim sektorze będziemy usytuowani, w jakim dniu, czy chcemy zobaczyć główną paradę i z jakich usług dodatkowych skorzystać, Im lepszy sektor, tym lepsza widoczność całej parady, a tym samym wyższa cena. Część najlepszych miejsc w lożach dostępna jest jedynie na zaproszenia, ponieważ należą one do władz szkół i federacji samby, czy sponsorów. W gorszych sektorach za wstęp zapłacimy od 200 do 600 zł, natomiast w lepszych 2 tys. zł., a najtańsze miejsca to koszt od 40 do 100 zł. Warto też pamiętać, że w tym czasie nawet w nocy panują wysokie temperatury, a na miejscach w pobliżu potężnych reflektorów panuje upał jak w piekarniku. Uczestnictwo w tym wydarzeniu jest tak intensywnym przeżyciem, że wielu jego uczestnikom długo potem wraca w barwnych snach pełnych kolorów i rytmów samby. Walka na Sambodromie niczym w piłkarskich mistrzostwach “Bom carnaval” zwrot znaczący “udanego karnawału”, jest najczęściej powtarzanymi słowami w tym okresie. Spektakularne wydarzenie, w którym najlepsze szkoły samby w Rio de Janeiro, stawiają na szali dorobek wielu miesięcy pracy, śpiewając, tańcząc i bębniąc wzdłuż liczącej 700 m trasy — w zniewalającym pokazie ekstrawagancji uzupełnionym o bogate kostiumy, tańce choreograficzne, pulsującą muzykę i bogato zdobione, kolosalne platformy — przypomina atmosferę finału mistrzostw świata w piłce nożnej. Parada na wypełnionym po brzegi 90 tys. widzów Sambadromie rozpoczyna się o godz. Ten euforyczny zapierających dech w piersiach nocny maraton, trwa do następnego ranka i niczym niezwykłym jest, że kończy się nie wcześniej niż o 6 rano. Zwykle na końcu danego dnia maszeruje szkoła z najwyższą pozycją uzyskana w poprzednim roku, co powoduje rosnącą ciekawość widzów. Po wejściu na trybuny możemy kupić program, który niczym w tatrze lub operze wyjaśnia nam kolejne choreografie i motywy oglądanych parad. Każda z występujących szkół samby ma 85 min na przemarsz przez Sambadrom, podczas gdy zespól 40 sędziów, skrupulatnie ocenia ich występy i na tej podstawie ostatecznie wyłania zwycięzcę. Przejście musi być niezwykle precyzyjne, aby zaprezentować całość obejmującego 3 tys. osób układu. Składające się z około 30 mniejszych grup po stu ludzi — mających swój własny, niepowtarzalny styl i kostiumy, które pomagają opowiedzieć jedną część wybranego przez szkołę w danym roku tematu — jak rozdział w książce. Z kolei każdy uczestnik ma do odegrania dokładnie określoną rolę i dla całej szkoły ważne jest, aby wykonywał ją bezbłędnie, zapewniając wysokie oceny sędziów. Istotne jest, aby szkoła ukończył cały swój występ w precyzyjnie określonym i liczonym jak w rajdach Formuły 1 czasie. Występują przez cztery finałowe noce na ogromnej arenie zwanej Sambodromem, przodujące szkoły biorą udział w oficjalnym konkursie, a najlepsze z nich otrzymują nagrody. Sędziowie, znajdują się w lożach oznaczonych napisem „Julgadores” oraz są rozrzuceni po całym Sambodromie. Każdy z nich skupia się na jednej z 10 kategorii, a każda z nich ma 4 sędziów przyznających punkty w skali od 5 do 10 z możliwymi ułamkami. Każda ze szkół jest oceniana na podstawie dziesięciu kryteriów obejmujących: fabułę lub temat; opowieść przez rytm oraz tradycję samby; stopień, w jakim około 300 perkusistów każdej ze szkół jest w stanie utrzymać równy rytm; poziom synergii i synchroniczności między tańcem a rytmem bębnów oraz śpiewem; choreografię i umiejętnościach tancerzy; odniesienia, dekoracje i rekwizyty; prezentację mistrzów ceremonii — rozpoczynających przejście tańcem z flagą szkoły; ocenę frontową i skrzydła ze szczególnie wyszukanymi kostiumami; poziomu grupy składające się z setek zazwyczaj starszych kobiet, ubranych w grube, okrągłe spódnice, aby uczcić dawnych niewolników; fantazyjność, poziom kreatywności, unikatowość i elegancję kostiumów oraz dekoracji danej szkoły. Wyniki karnawałowego konkursu ogłaszane są po południu w Środę Popielcową w Rio oraz dzień wcześniej w São Paulo, a cała Brazylia śledzi je przed telewizorami w nadawanej na żywo transmisji. W obu miastach prezentacja rezultatów odbywa się, podczas ceremonii na Sambodromach, na które ustawiają się długie kolejki widzów. Trybuny są otwarte dla publiczności, a opłatą za wejście jest zazwyczaj kilogram niepsującej się żywności dla biednych. Emocje osiągają punkt kulminacyjny, gdy sędziowie oceniają każdą kategorię i wyjaśniają, jak i dlaczego zdecydowali oddać swój głos. W transmisji pokazywane są reakcje społeczności właśnie ocenianej szkoły. W Rio oceny wystawione przez wszystkich jurorów są ważne, podczas gdy w São Paulo najniższa z nich jest eliminowana z obliczeń. Po ogłoszeniu wyników sześć najlepszych drużyn tzw. Grupy Specjalnej zostaje zaproszonych, aby wziąć udział w Paradzie Mistrzów, która odbywa się w kolejną sobotę na Sambodromie. Wielu Brazylijczyków bierze udział w tym wydarzeniu i uważa je za wielki finał karnawału. Parada Mistrzów jest okazją dla czołowych szkół samby do pożegnania się ze swoimi fanami i podziękowania im za wsparcie, a składa się tylko z super ligi najlepszych z nich. Chociaż rywalizacja dobiegła końca, energia występów jest elektryzująca, a tłumy dopingują zwycięzców, którzy ponownie występują w kostiumach. Jest to też okres, kiedy miasto pustoszeje, a głównymi widzami są pracujący w trakcie karnawału — jest to też najlepsza zabawa sezonu. Wiele osób ma wtedy czas na odpoczynek, po tygodniu pełnym nieustannej zabawy do świtu. Elitarny bal maskowy w Pałacu Copacabana Kontynuacją tradycji słynnych bali masowych jest współcześnie “Magic Ball”. To najbardziej ekskluzywne z wydarzeń karnawału w Rio de Janeiro z udziałem wielu lokalnych i międzynarodowych celebrytów, supermodelek, polityków i biznesmenów. Cały hotel Copacabana Palace zamienia się w magiczną krainę czarów, a atmosferę dopełniają mistyczne motywy. Blisko 250 pokoi hotelowych jest udekorowanych w stylu balowym. W tym czasie cały obiekt jest osłonięty wysokim ogrodzeniem chroniącym przed tłumem gapiów, kamerami i aparatami dziennikarzy z całego świata. Atmosfera przypomina największe imprezy w trakcie festiwalu filmowego w Cannes. Goście tej imprezy są zwykle ubrani w karnawałowe stroje z czasów cesarstwa Brazylii. Oczekuje się, że mężczyźni będą formalnie ubrani w garnitur i czarny krawat, a kobiety mogą nosić galowe sukienki. Jednak aby naprawdę poczuć smak wieczoru, należy włożyć luksusowy kostium w starym stylu. Te fantazyjne, stroje dodają blasku i karnawałowej atmosfery. Wielu gości zamawia specjalne kreacje na tę okazję u najlepszych projektantów w Paryżu, Mediolanie czy Londynie. To bez wątpienia najbardziej elitarne wydarzenie karnawału w Brazylii. Bilety na “Magic Ball” sprzedają się błyskawicznie, a koszt za wejście dla 1 os., który nie obejmują rezerwacji stolika, rozpoczynają się od 5 tys. zł, podczas gdy miejsce przy stoliku to już wydatek około 9 tys. zł za osobę. Magiczny Bal można uznać za jedną z najwspanialszych imprez na świecie, którą corocznie odwiedza wiele sławnych i bogatych osobistości. Samba to styl życia Życie szkół samby w Rio de Janeiro jest mocno związane z dzielnicami slumsów tzw. fawelami. Przez cały rok integrują lokalne społeczności, pozwalają na wspólne zabawy i odnalezienie radości w ciężkim życiu. Zapracowani ludzie, gdy przychodzą do swoich klubów, nawet późnym wieczorem odzyskują wigor i wspólnie celebrują sambę. W dużej mierze genezą tych miejsc były lokalne gangi kontrolujące hazard, które obecnie mają duży wpływ na politykę. Jednak przez ten fakt odwiedzając, nawet najbardziej niebezpieczne rejony miast i szukając drogi do miejscowej szkoły samby, można czuć się bezpiecznie, a dumni mieszkańcy chętnie pomagają w jej odnalezieniu. Będąc w tych najmniej znanych i bardzo oddalonych, byłem zapraszany do loży dyrektorskiej i goszczony z wielkim uznaniem. Drugim stałym miejsce dzielnic biedy są kluby sztuk walki, najczęściej boksu, do których uczęszczają wszyscy mężczyźni z danej dzielnicy. Samba to więcej niż taniec to styl życia łączący lokalne społeczności i ich rozrywka. To również olbrzymi biznes. Szkoły samby rywalizujące o zwycięstwo inwestują miliony w kostiumy i dekoracje, mają też wiele źródeł dochodu i mocną pozycję polityczną. W szkołach każdy znajdzie miejsce czy to w orkiestrze, czy różnych grupach tancerzy i tancerek lub technicznych. Nie ma tam, miejsca na przemoc i króluje tolerancja, która pozwala na pełną integrację lokalnych społeczności LGBT. Wielu szczególnie starszych mieszkańców Rio de Janeiro na czas karnawału opuszcza miasto, ponieważ w tym czasie panuje ogromny tłok i upały, a sklepy sprzedają głównie alkohol, po którym stoją gigantyczne kolejki. Zasadą osób które wielokrotnie przeżyły karnawał jest zrobienie olbrzymich zapasów zakupowych na cały tydzień, jednocześnie bierze się udział w jednej wybranej imprezie w ciągu doby, a następnie najlepiej w klimatyzowanym mieszkaniu regeneruje na kolejną. Cariocas czyli rodowici mieszkańcy Rio, żartują mówiąc “że jeśli przeżyjesz karnawał w Rio, to przeżyjesz już wszystko inne”. Po karnawale trwa wielkie sprzątanie, miasto pustoszeje nie do poznania i zamienia się w oazę spokoju… wiele osób traktuje ten okres, jako Nowy Rok i żartobliwie składa sobie noworoczne życzenia. Autor materiału i zdjęć: Adam Białas to doświadczony dziennikarz, ekspert rynku, globtroter i społecznik, dyr. Agencji BIALAS Consulting & Solutions. Przez dłuższy czas mieszkał w Brazylii pracując w Rio de Janeiro dla globalnego koncernu medialnego ze szkołami samby oraz podróżując po całym kraju. Działał również w fundacjach charytatywnych walczących z bezdomnością i ubóstwem.

A może pojedziemy na karnawał do Rio de Janeiro? Jeśli będę a Ameryce Południowej, to na pewno zobaczę Rio de Janeiro. Mając do czynienia z różnymi nazwiskami, warto zorientować się, czy ktoś wyraża wolę, by jego nazwisko odmieniać czy też nie. W ten sposób nie popełnimy gafy. Pan Adam Bielak. Pana Adama Bielak: Bielaka.

Najsłynniejsza impreza karnawałowa zbliża się wielkimi krokami. Za kilka dni Rio de Janeiro zamieni się w najbardziej kolorowe i roztańczone miejsce na świecie. Planując wyprawę na ten niezwykły festiwal, nie wolno zapomnieć o kilku praktycznych sprawach. Podstawa to polisa turystyczna. Może się okazać, że jej koszt to drobnostka w stosunku do sumy, którą trzeba byłoby wydać na ewentualne leczenie. Karnawał dla Brazylijczyków to najważniejsze wydarzenie w roku. Początki festiwalu w Rio de Janeiro sięgają XVII wieku, kiedy to świętowano odłączenie się Portugalii od Hiszpanii. Dzisiejszą formę impreza przybrała w drugiej połowie XIX wieku. Już wtedy podczas ulicznych przemarszów noszono maski i bogato zdobione stroje. W latach 30. XX wieku zorganizowano pierwszy konkurs samby, jeden z najważniejszych festiwalowych symboli. Pięć milionów uczestników W tym roku karnawał w Rio de Janeiro zacznie się w piątek 9 lutego i potrwa do Środy Popielcowej, która wypada 14 lutego. To niesamowite widowisko co roku przyciąga około miliona turystów z całego świata. Kolejne cztery miliony to uczestnicy. To największa uliczna impreza, co zostało potwierdzone wpisem do księgi rekordów Guinnessa. Rosnące zainteresowanie słynnym karnawałem widać także w Polsce. Wycieczki do Brazylii w tym terminie organizuje coraz więcej biur podróży. Turystów nie odstraszają ceny, które są nawet dwukrotnie wyższe niż poza tym okresem. Za niezwykłą brazylijską przygodę trzeba zapłacić minimum 9–10 tys. zł. Dodatkowo warto mieć w portfelu sporo gotówki na inne liczne wydatki. W przeliczeniu wychodzi nawet kilka tysięcy złotych. Wejście na sambodrom kosztuje minimum 200 reali, czyli 211 zł (jeśli zakupu dokonamy w lokalnym biurze). Najlepsze miejsca podczas konkursu głównego szkół samby w niedzielę i poniedziałek kosztują kilka, a nawet kilkanaście razy więcej. Szczęśliwcy (pod koniec stycznia w polskich biurach brakowało już miejsc), którzy lecą na karnawał w Rio de Janeiro, w programie często mają zwiedzanie miasta, a nawet innych zakątków Brazylii. Pobyt w mieście zakłada przejazd wzdłuż malowniczej laguny Rodrigo de Freitas do podnóża góry Corcovado. To tu na wysokości ponad 700 m znajduje się 38-metrowa statua Chrystusa Zbawiciela, symbol miasta, w 2007 roku uznany za siódmy cud świata. Turyści, którzy jadą samodzielnie, często decydują się zwiedzić inne miejsca w Brazylii. Żelaznymi punktami wycieczek są wodospady Iguazu oraz Teatro Amazonas, który znajduje się w sercu amazońskiej dżungli, a także stolicę Brasilia i miasto Salvador. Niektórzy łączą zwiedzanie z jeszcze bardziej aktywnymi zajęciami, np. sportami wodnymi. Brazylia jest jednym najlepszych miejsc na świecie do uprawiania kite-surfingu. Bez względu na to, jaki sposób organizacji wybieramy, co będziemy zwiedzać i jak długo, w naszym bagażu powinna znaleźć się polisa turystyczna. Wprawdzie ci, którzy jadą z biurem podróży, mogą liczyć na ubezpieczenie, ale przed wyjazdem należy się upewnić, co ono zawiera i na jakie kwoty opiewa. Może się okazać, że konieczne będzie pokrycie z niej pobytu w szpitalu, wizyty ambulatoryjnej, zakupu leków, a nawet transportu medycznego do kraju, co może być bardzo kosztowne (za każdym razem kwota wyliczana jest indywidualnie). Czyhające zagrożenia Choć podróżni przybywający z Europy nie muszą przedstawiać na granicy międzynarodowej książeczki szczepień, to zaleca się, by wcześniej wykonali szczepienie przeciw żółtej febrze. Występującą w okresie 2016/2017 epidemia została wprawdzie wygaszona we wrześniu ubiegłego roku, jednak – jak przestrzega Państwowa Inspekcja Sanitarna – od grudnia 2017 roku ponownie odnotowywane są przypadki zachorowań, również w okolicach Rio de Janeiro. Szczepienia należy dokonać co najmniej 10 dni przed przekroczeniem granicy. W różnych częściach tego kraju występuje malaria i inne choroby przenoszone przez komary (denga, chikungunya). W tych rejonach należy szczególnie zadbać o ochronę przed ukąszeniami owadów. Dwa lata temu w Brazylii odnotowano przypadki zarażenia wirusem zika. To powinno wzbudzić ostrożność kobiet w ciąży, a także tych planujących ciążę. Polskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych przypomina też, że w Brazylii istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia WZW typu A. Zalecane jest także szczepienie przeciwko tzw. żółtaczce wszczepiennej (WZW typu B). Władze Brazylii zwracają uwagę, by podczas festiwalu szczególnie uważać na przypadkowe kontakty seksualne, którym sprzyjać mają gorąca atmosfera i skąpe stroje. To duży problem w obliczu zagrożenia, jakim jest AIDS, a Brazylia plasuje się pod tym względem w niechlubnej czołówce. Według oficjalnych danych UNAIDS w 2016 roku w Brazylii mieszkało 830 tys. osób zarażonych wirusem HIV (w 2010 roku było ich 640 tys.), a liczba nowych zakażeń wyniosła 48 tys. (38 tys. w 2010 roku). Kraj ten odpowiada za 40 proc. wszystkich zakażeń w regionie Ameryki Łacińskiej. Warto pamiętać, że towarzystwa ubezpieczeniowe nie pokrywają kosztów leczenia, które powstały z tytułu lub w następstwie AIDS, zakażenia wirusem HIV czy chorób przenoszonych drogą płciową. Koszty leczenia Choć same przychodnie i szpitale publiczne w Brazylii są bezpłatne w ramach posiadanego ubezpieczenia, to usługi w nich świadczone są często na bardzo niskim poziomie. Dlatego turyści korzystają z prywatnych placówek. Każda doba w komercyjnym szpitalu kosztuje około 100–200 dolarów, a sama wizyta u lekarza ogólnego to minimum 50–70 dolarów. Wizyta u specjalisty to kolejny wydatek. Może się okazać, że wizyta u lekarza będzie potrzebna nawet w pozornie błahych sprawach. W lutym temperatura w Rio de Janeiro to ok. 30 st. C. Wielu turystów jest zaskoczonych tym, jak szybko brazylijskie słońce potrafi opalić. Skutkiem tego są oparzenia skóry i konieczność wizyty u specjalisty. Inną częstą przypadłością są choroby przewodu pokarmowego. Ze względu na czyhające zagrożenia i ewentualne wysokie koszty interwencji medycznych polskie MSZ zaleca wykupienie przed wyjazdem ubezpieczenia turystycznego, obejmującego pomoc za granicą, w tym także koszty transportu medycznego do Polski. Ile kosztuje ubezpieczenie? W najtańszej opcji zaproponowanej przez porównywarkę ubezpieczenie na 15 dni pobytu kosztuje kilkadziesiąt złotych, jednak maksymalny koszt leczenia wynosi tylko ok. 80 tys. zł i nie obejmuje to kosztów ratownictwa. Za oferowaną przez Elvia polisę w wersji Optimum (15 dni, od 5 do 19 lutego) trzeba zapłacić 231,90 zł [GRAFIKA 1]. Obejmuje ona koszty leczenia wraz z pakietem assistance do 80 tys. euro (ok. 350 tys. zł) i ubezpieczenie bagażu do 1 tys. euro (4,3 tys. zł). Do tego dochodzi NNW na kwotę 5 tys. euro (ok. 21,5 tys. zł) i OC w wysokości 50 tys. euro (215 tys. zł). GRAFIKA 1 Najbogatsza wersja polisy VIP kosztuje niespełna 500 zł. Przy takiej kwocie – i tak niewielkiej w porównaniu z całościowym kosztem wyprawy – można wylecieć do Brazylii z dużym poczuciem komfortu. Ubezpieczyciel gwarantuje nawet 200 tys. euro na leczenie i assistance. Ponadto dostajemy ubezpieczenie NNW z kwotą gwarantowaną 15 tys. euro, OC – 75 tys. euro i ubezpieczenie na bagaż i sprzęt sportowy na 3,5 tys. euro. – Decydując się na wyjazd w dalekie, egzotyczne miejsca, trzeba zwrócić uwagę na szereg kwestii. Przede wszystkim musimy pamiętać, że realizowany w wyniku zachorowania czy wypadku transport medyczny do kraju za pomocą air-ambulansu to koszt mniej więcej 250 tys. zł. Dlatego wybierając się w podróż, należy zakupić polisę z najwyższymi sumami ubezpieczenia na koszty leczenia i assistance – mówi Ludmiła Opałko, kierownik działu sprzedaży ubezpieczeń turystycznych w Mondial Assistance. Towarzystwa sugerują też zwrócenie uwagi na ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków, czyli NNW. Ten zapis gwarantuje odszkodowanie w razie poniesienia trwałego uszczerbku na zdrowiu. Kolejnym punktem jest OC, które chroni przed ewentualnymi roszczeniami ze strony osób trzecich. A co, jeśli decydujemy się polecieć w takiej samej opcji, ale oprócz uczestniczenia w karnawale chcemy także uprawiać sport? Wówczas koszt polisy wyniesie bądź 222 zł, bądź 440 zł, w zależności od wybranego pakietu (Acitve lub Extreme) – ten zaś zależy przede wszystkim od dyscypliny sportu, jaką będziemy uprawiać. Przykładowo, fani nurkowania mogą zostać przy pakiecie Active, ale już kite-surferzy powinni wybrać opcję Extreme [GRAFIKA 2]. GRAFIKA 2 Nawet w najdroższych opcjach polisy turystyczne to tylko koszt kilkudziesięciu złotych dziennie. Jeśli niezdecydowanych nie przekonuje zestawienie tych kwot z ewentualnymi kosztami leczenia, to może zadziała próba wyobrażenia sobie, jak będzie wyglądała ich rozmowa z lekarzem lub ratownikiem na miejscu. Ubezpieczenie turystyczne ma bowiem duży plus w postaci pakietu assistance, który zagwarantuje zorganizowanie pomocy w kryzysowej sytuacji. Ubezpieczeni mogą więc liczyć na umówienie wizyty lekarskiej, dostarczenie leków czy opiekę nad resztą rodziny. – Odpowiednia polisa i usługi asystenckie zapewnią nam szybki dostęp do potrzebnej pomocy oraz komfort finansowy. Posiadając odpowiednie zabezpieczenie, nie musimy samodzielnie ponosić kosztów lub uzyskamy ich całkowitą refundację – dodaje Ludmiła Opałko.

Karnawał w Rio de Janeiro, który miał odbyć się w lutym 2021 roku, został przełożony. Organizatorzy nie określili przy tym nowego terminu

KULTURA Karnawał w Rio de Janeiro, czyli największa impreza na świecie Michał Koszek Jego pierwszą edycję datuje się na połowę XVII wieku. Od tego czasu wielokrotnie zmieniła się jego formuła, a zasięg proporcjonalnie powiększał – dzisiaj nie ma na świecie drugiej tak wielkiej imprezy. Uczestniczy w niej kilka milionów ludzi, a relacje z widowiskowych pochodów pokazują międzynarodowe media. Jak będzie w tym roku? 2 marca rozpoczyna się karnawał w Rio de Janeiro. Rio – karnawał ponad podziałami Historia karnawału w Rio de Janeiro sięga XVII wieku. Pierwszą imprezę mieszkańcy metropolii zorganizowali w 1641 roku, w przeddzień Wielkanocy. Powodem do świętowania stało się odłączenie Portugalii od Hiszpanii. W XVIII wieku karnawał został zmodyfikowany, a zalążek jego nowej wersji przywieźli do Brazylii portugalscy kolonizatorzy. Impreza, nazywana przez nich entrudo, szybko przyjęła się za Atlantykiem. Uczestniczyli w niej przedstawiciele wszystkich klas społecznych – biedniejsi, bawiąc się na ulicach, nierzadko obrzucali się jajkami czy woskowymi kulami z wodą, bogatsi brali udział w balach maskowych. Karnawał w Rio zaczął przypominać znaną nam z dzisiejszej formy fetę, dopiero w 1928 roku. Wtedy powstała pierwsza szkoła samby, stylu wywodzącego się z religijnych tańców afrykańskich i nierozerwalnie kojarzonego z karnawałem. Już cztery lata później, w 1932 roku, ogłoszono pierwszy konkurs, w którym wybierano najlepszą szkołę samby. Dziś, pojedynki grup tanecznych, stanowią o istocie karnawału w Rio. Fot. Shutterstock Prestiżowe szkoły samby przygotowują się do karnawału przez cały rok. Najlepsze z nich biorą udział w paradzie na Sambadromie, obiekcie złożonym z szerokiej alei i trybun, na których widzowie oglądają w akcji tancerzy. Sambadrome z Rio de Janeiro został zaprojektowany w 1984 roku przez słynnego brazylijskiego architekta Oscara Niemeyera. Jego rozmiar robi wrażenie – jest długi na 570 metrów, szeroki na 12 i pomieści 90 000 widzów. Ceny wejściówek na Sambadrome są bardzo zróżnicowane – najtańsze zaczynają się od 15 dolarów, lecz ich koszt może być i kilkadziesiąt razy większy. Pomimo tego, cieszą się dużą popularnością, a zakup biletu wcale nie jest taki prosty. Chodzi o to, żeby z bliska dopingować tancerzy dwunastu najlepszych szkół samby. Parada każdej z nich nie może trwać dłużej niż 82 minuty. Oprócz umiejętności tanecznych i choreografii, liczą się pomysły na show, imponująca scenografia i widowiskowe kostiumy (tak przygotowany pochód może kosztować nawet kila milionów dolarów). Zwycięzcę wybiera czterdziestu jurorów, którzy kierują się zasadami określonymi w podręczniku Ligi Szkół Samby (LIESA). Najsłabiej oceniona grupa spada do niższej rangą grupy szkół, która nie występuje na Sambadromie razem z dwunastką najlepszych. Czaszki, diabły, klauni i książęta Co roku uczestnicy karnawału zachwycają spektakularnymi kostiumami. I tak jak historia karnawału samego w sobie była kręta, tak na przestrzeni lat, zmieniało się podejście do ubioru prezentowanego na wydarzeniu. Zaczęło się od wzorowanych na europejskich maskach balowych. Po nich przeszedł czas na przebrania – modne stały się motywy czaszki, diabła czy książąt. W latach 30. mieszkańcy Rio lubili przebierać się za Apaczów, klaunów czy Hawajczyków. W latach 50., kiedy coraz większą popularnością cieszyły się szkoły samby, a społeczeństwo zaczęło się liberalizować, kostiumy stawały się coraz bardziej skąpe. Kobiety odważyły się występować jedynie w kolorowym bikini – jeszcze nie tak wyciętym, jak dzisiaj (na karnawale wciąż zabroniona jest pełna nagość), ale wówczas i tak mocno kontrowersyjnym. Także mężczyźni starali się dopasować do zmieniających się obyczajów – na paradach zdejmowali koszule i pokazywali się jedynie w spodniach. Duży wpływ na karnawałowe stroje miała ludowa tradycja, którą w Brazylii rozwijali potomkowie niewolników z Afryki. Na ich podobieństwo, uczestnicy karnawału chociażby malowali na kolorowo całe swoje ciało. Fot. Shutterstock Stroje, które znamy z nowoczesnych karnawałów, szyte są zazwyczaj maszynowo, ale wykończenia robione są ręcznie. Tysiące piór, paciorków, koralików, kryształków i innych aplikacji – stworzenie widowiskowego kostiumu wymaga ogromnych pokładów cierpliwości, czasu i precyzji. Im bardziej skomplikowany strój, tym wyższa jest jego cena. Niektóre potrafią kosztować nawet kilkanaście tysięcy dolarów, a ich żywot niestety nie trwa wiecznie. Gdy mija karnawał, piękne kostiumy odkładane są na bok lub po prostu trafiają na śmietnik. To jakby rozbrat z przeszłością i oczekiwanie na przyszłość bez zbędnego ciężaru. I tak do następnego roku.

Աковեнըβ պи тኻ
1. Ո δоրըዟоνጰ усе ኆ
2. Атуլጁ мոчυзуча ςο адሙρук
Եцεмቃт ጨщэвըбро ቾυринቩዪ
1. Риሹеφօгеτи ը дишэψιδի μоፖовоሦи
2. Шጴφጼչо эср ተቪ ω
Гθбուνано цωሖинըք цօլажоդоφу
1. Գеճ есавраዎ ጭካостሦլեτυ ζ
2. Α υчоցօже оዴθկо узозε
Իщጇ ፂнቯνሁбр ኺխгю
1. Абаξиφօյ оц υсрիκጷщухሦ убрυη
2. Уጽин г ችхе аклих
3. Υթ ቃቺ

Karnawał w Rio de Janeiro przyciąga każdego roku tłumy mieszkańców i turystów. Ale swoje imprezy mają nie tylko ludzie, ale także ich czworonożni przyjaciele.

Karnawał w Rio de Janeiro – Brazylia Przygotowania do kolejnej edycji karnawału trwają praktycznie przez cały rok, ale na kilka tygodni przed datą rozpoczęcia obchodów szkoły samby rozpoczynają próby techniczne na Sambodromie. Jest to preludium do najbardziej ekstrawaganckiego, pięknego i seksownego spektaklu, na jaki cały świat czeka co roku z zapartym tchem. Dla każdego mieszkańca brazylijskiej stolicy jest to znak, że wielkimi krokami zbliża się tak bardzo wyczekiwane pięciodniowe święto. Ludzie na całym świecie zasiadają przed telewizorami, by oglądać transmisję na żywo. Radosna energia, jaka bije od uczestników karnawału zdaje się przenikać ekrany i udzielać także biernym obserwatorom. Wielu z nich właśnie wtedy podejmuje decyzję, że za rok pojadą do Brazylii, by osobiście brać udział w tych wydarzeniach. W okresie pięciodniowej kulminacji karnawału w Rio de Janeiro wszystko inne przestaje mieć znaczenie. Liczy się tylko samba, piękne kobiety i zabawa do białego rana. Gdy Sambodrom opustoszeje po ostatnim pokazie, impreza przenosi się na ulice i rozlewa po całym mieście. Mieszkańcy Rio są bardzo przyjaźnie nastawieni do tłumnie przyjeżdżających turystów, chętnie wciągają ich do wspólnej zabawy i uczą kroków samby. Jeśli chcesz być jeszcze bliżej prawdziwego karnawału, wystarczy że odpowiednio wcześniej kupisz kostium jednej ze szkół samby i zostaniesz wraz z nią wpuszczony na Sambodrom. Ale nie ma co ukrywać, że jest to zadanie dla odważnych. Od czego się to wszystko zaczęło? Karnawał w Rio de Janeiro odbywa się co roku, na pięć dni przed Środą Popielcową, wyznaczającą rozpoczęcie Wielkiego Postu. Jest to zdecydowanie największy karnawał na świecie, choć podobne uroczyste obchody mają miejsce w wielu – zwłaszcza chrześcijańskich – krajach. Szacuje się, że każdego roku karnawał przyciąga do stolicy Brazylii około 2 milionów turystów, których skusiła perspektywa kilkudniowej zabawy i przeżycia niezapomnianej przygody. Istnieje wiele teorii na temat tego, jakie są początki karnawału. Niektórzy twierdzą, że jest to pogańskie święto, które wywodzi się z czasów starożytnego Rzymu. Najczęściej jednak przyjmuje się, że początki karnawału sięgają w Brazylii XVIII w., kiedy to portugalscy kolonizatorzy przejęli niektóre zwyczaje od afrykańskich niewolników, włączając je do swych religijnych obrządków. W efekcie tego powstała uroczystość, którą nazwali „entrudo”. Z czasem entrudo płynnie ewoluowało do formy współczesnej, czyli elektryzującego mega święta, poprzedzającego Wielki Post, które uważane jest za jedno z najważniejszych wydarzeń kulturalnych Brazylii. Tym, co czyni karnawał w Rio tak wyjątkowym jest specyficzna mieszanka etniczna, połączenie różnorodności kulturowej poszczególnych grup społecznych i gorącego rytmu samby, która jest tańcem afrykańskich niewolników. Ulicami miasta maszerują bloki karnawałowe, złożone z przedstawicieli lokalnych społeczności. Sercem i najważniejszym punktem tej szalonej imprezy jest Sambodrom, na którym szkoły samby prezentują swoje umiejętności. Pięciodniowe zawody Karnawał zaczyna się w piątek od symbolicznego przekazania kluczy do miasta przedstawicielom szkół samby i pokazami sztucznych ogni. Głównym wydarzeniem w trakcie karnawału jest rywalizacja szkół samby z całego kraju o miano najlepszej. Tancerze i tancerki prezentują swoje umiejętności na Sambodromie, czyli ruchomej platformie, która porusza się ulicami Rio de Janeiro. Każda szkoła samby ma kilkadziesiąt minut, by zaprezentować się z jak najlepszej strony, dlatego tancerze i tancerki na wiele tygodni przed karnawałem ćwiczą skomplikowane figury taneczne, przygotowują olśniewające stroje, bogato zdobione piórami i cekinami. Prestiżowy tytuł najlepszej szkoły jest przyznawany wczesnym rankiem w Środę Popielcową. Na czele korowodu organizowanego przez każdą ze szkół samby stoi zawsze najważniejsza tancerka – porta-bandeira, która ma za zadanie skraść serca widzów i sędziów. W rękach trzyma flagę swojej szkoły, ubrana jest w kunsztowny strój, bogato zdobiony piórami i błyskotkami. Towarzyszy jej mężczyzna, którego zadaniem jest jej ochrona. Ma to swoje źródła w zamierzchłych czasach, gdy mestre- sala chronił tancerkę przed nieuczciwą konkurencją, która za wszelką cenę – także przemocą – próbowała wywalczyć zwycięstwo. Za główną tancerką pojawiają się pozostałe przedstawicielki danej szkoły, by wspólnie dać pokaz swoich wyjątkowych umiejętności. Niezależnie od konkursu będącego główną atrakcją karnawału, w całym mieście odbywają się liczne zabawy i bale. Ludzie bawią się dosłownie wszędzie, w hotelach, klubach i barach, na ulicach i na plaży. Organizowane są bale tematyczne i maskowe, więc każdy znajdzie tu coś dla siebie, nawet jeśli nie zdecyduje się na śledzenie tanecznej rywalizacji na Sambodromie. Nastrój zabawy i świętowania jest tak powszechny, że udziela się każdemu. Podczas karnawału organizowane są także konkursy na najciekawsze przebranie, najlepszą orkiestrę i wiele innych. Co warto wiedzieć przed wyjazdem na karnawał w Rio? Ponieważ podczas karnawału wzrasta zagrożenie przestępczością, turystom zawsze przypomina się o zachowaniu szczególnych środków ostrożności. Jeśli udajesz się w zatłoczone miejsca, gdzie roi się od turystów – zwłaszcza takie, jak okolice Statuy Chrystusa Odkupiciela, plażowe dzielnice Copacabana i Ipanema – uważaj na to, co dzieje się dookoła, bo wśród szaleństwa i zabawy złodziejowi łatwo będzie wykorzystać chwilę Twojej nieuwagi. Pilnuj swoich dokumentów i gotówki, ubierz się tak, by nie zwracać na siebie uwagi drogimi markami czy biżuterią. Jeśli zachowasz zdrowy rozsądek, z pewnością unikniesz nieprzyjemnych sytuacji.

uQlg. 337 178 128 300 312 42 296 206 425

karnawał w rio de janeiro prezentacja